Blog

Meet the Moonwalkers: maak kennis met Superlab’s/Hollandsch Welvaren’s Heleen!

By februari 3, 2020 februari 27th, 2020 No Comments

Meet the Moonwalkers: maak kennis met Superlab’s/Hollandsch Welvaren’s Heleen!

Meet Heleen!

De Haarlemse Heleen Folgering is een alleenstaande moeder en is 44 lentes jong. De vrolijke blondine werkt sinds twee jaar als tekstschrijver voor zowel Hollandsch Welvaren als Superlab. Na werktijd vind je haar in het gezelschap van vriendinnen, al nippend aan een wijntje, kletsend over het bestaan. Ook bokst ze in haar vrije tijd en loopt ze graag hard. Heleen lijkt in de bloei van haar leven. “Ik bevind me in een periode waarin ik hele leuke vriendschappen heb. Ook ben ik voor het eerst echt trots op wat ik doe. Ik vind m’n werk oprecht heel leuk. M’n huis en financiën zijn op orde, ik heb een lief kind. Alleen rijk worden en een leuke vent vinden staan nog op mijn lijstje.

Van zorgmedewerker en verzekeraar tot tekstkunstenaar

Na de afronding van haar opleidingen activiteitenbegeleiding en sociaal pedagogische hulpverlening kwam zij terecht in de wereld van de zorg. Hier rende ze na een paar jaar krijsend weer weg. Ze belandde vervolgens in de verzekeringen. “Ik heb jarenlang in de verzekeringen gewerkt. Ik was zo ontzettend slecht in mijn werk. De mensen daar zijn heel gefocust, erg rustig en hebben veel oog voor detail. Ik maakte superveel fouten en werd weer eens ontslagen. Wat ik snap, want ik zou mezelf ook ontslagen hebben.”  

“Een carrièreswitch op je 40e, waarom niet?”, dacht Heleen destijds. “Ik werd bijna 40 en dacht: Shit man, ik moet nog heel erg lang werken, maar ik ben zo ongelukkig in wat ik doe.” Ze verlangde naar verandering. De mensen om haar heen erkende haar talent voor schrijven. Dit zette Heleen aan het denken.“Ik was altijd wel taalgevoelig en ik ben ook iemand die heel irritant mensen verbetert. Op een dag kwam er een collega naar me toe, die mij vroeg haar te helpen met een brief. Toen ik de tekst redigeerde, dacht ik: Nou, als ik dit nu de hele dag zou kunnen doen…”

In 2017 schreef Heleen zich in bij de KVK. Ze werd geregistreerd als ‘tekstkunstenaar’. Zonder ervaring, maar gewapend met de lijfspreuk ‘fake it until you make it’, begon ze aan haar nieuwe avontuur. “Ik ben voor Haerlems Bodem gaan schrijven als vrijwilliger. Zo kreeg ik een klein podium en wat klantjes. Dat werkte redelijk, maar niet genoeg om de schoorsteen rokende te houden. Ik ben een alleenstaande moeder met een koophuis en er moest gewoon geld binnenkomen. Om bij te verdienen, heb ik zelfs schoongemaakt en in een callcenter gewerkt.” Gelukkig was een reddende engel nabij. “Op een dag belde Bas. Die had via iemand van Haerlems Bodem mijn nummer gekregen. Hij zocht iemand die vast in dienst wilde komen. Dat wilde ik heel graag!”

‘Hotter than my daughter’ 

Op de Phoenixstraat voelt Heleen zich als een vis in het water. Toch vindt ze het soms lastig om omringd te zijn door Millennials. “Sinds ik hier werk, ben ik me extreem bewust van mijn leeftijd. Ik gedraag me best jong, maar bij dit gedrag voel ik me wel het meest comfortabel. In de verzekeringen vonden ze me heel raar, maar hier voel ik me prettig. Toch vraag ik mezelf soms af of mijn gedrag eigenlijk nog wel gepast is. Ik bedoel, ik sta tussen allemaal jongeren en ik wil niet gezien worden als een ‘hotter than my daughter’-figuur.”

De schrijfster is zich bewust van haar frappante gedrag, maar zeker niet vies van aandacht. “Ik ben wel een aandachtsmeisje en vind het leuk om te laten zien wat ik kan. Ik pak graag een podium. En dit kan met schrijven.” 

De weg naar het auteurschap 

Heleen schrijft het liefst verhalen die herkenbaar zijn voor de lezer. Als freelancer pende ze vol passie teksten voor een klein designermerk dat jurken verkocht. Uiteindelijk schreef ze in totaal 40 blogs over onderwerpen als fashion, vrouwen en ‘het vrouw zijn’. “De blogs gingen als een trein, totdat het bedrijf failliet ging. Toen werden de teksten offline gehaald. Dat vond ik heel erg, want dit waren teksten die het dichtst bij me staan. De eigenaresse gaf me gelukkig toestemming om de teksten te bundelen. Ik weet nog niet of ik het ga uitgeven en of ik dit dan zelf ga doen of dat ik de bundel naar uitgevers stuur.” 

In de blogs behandelt Heleen de liefde, beknort ze schoonouders met ‘rotopmerkingen’ en illustreert ze herkenbare verhalen uit het gewone leven. De blondine krijgt vaak complimenten over haar werk en is zich bewust van haar talent. Toch staat de angst voor afwijzing haar droom om auteur te worden in de weg. “Als mensen kritiek hebben, luister ik hiernaar en neem ik dit mee. Maar ik vind het best wel moeilijk. Want als je schrijft, geef je iets van jezelf weg. Als je op zoek gaat naar iemand die je werk wil uitgeven, stel je je heel kwetsbaar op. Deze blogs zijn ook het werk waar ik het meest trots op ben. Daarom vind ik het super eng. Misschien vindt iedereen de teksten wel saai en dom en wil niemand het lezen.” Ze is bang om te falen. Desondanks ligt het manuscript van het boek al klaar en wacht Heleen ongeduldig op de feedback van haar vriendinnen. De eerste stap is gezet.

De ‘heilige’ Linda 

Naast het uitgeven van een boek, staat ook een publicatie in de Linda op haar bucketlist. “Mijn heilige graal: een boek met mijn naam erop en gepubliceerd worden in de Linda. De Linda is mijn Bijbel. Op dit moment durf ik alleen nog niets in te sturen.” 

Wellicht dat Heleen in de toekomst haar stoute schoenen aantrekt. Angst en onzekerheid hielden haar in het verleden nooit tegen. Ondanks dat het een supergroot risico was, heb ik op mijn 40e al mijn schepen achter me verbrand en ben ik tekstschrijver geworden. Ik weet dat je alles kunt, als je het maar probeert. Ik wil ook altijd aan mezelf bewijzen dat ik iets kan.” Heleen kijkt uit naar de rest van haar carrière en verwelkomt nieuwe uitdagingen met open armen: “I’m not done yet.”

The monthly moonwalk 

Heb je genoten van dit interview en kijk je alweer uit naar de volgende? Houd dan de nieuwsbrief goed in de gaten! 

Leave a Reply